Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Famous blue raincoat

Τέλος εποχής. Οι πρώτες βροχές ήρθαν και μας κατσικώθηκαν, τα πάνω ντουλάπια ανοίγουν να βρούμε καμιά μακρυμάνικη και κανένα τζιν. Σιγά σιγά ετοιμαζόμαστε για τις αλλαγές, στα ρούχα, στις συνήθιες, στη διάθεση...
Γιατί μπορεί εσύ να θες να διατηρήσεις το κέφι-μπρίο-χαβαλέ του μπιτσόμπαρου... αλλά άμα μου σηκωθείς πρωί πρωί και μου βγεις με το πουκάμισο με τις ορχιδέες και έξω γίνεται χαλασμός κυρίου από τη βροχή και τον αέρα το λιγότερο να πέσεις σε κατάθλιψη. Ενώ αν είσαι κατάλληλα προετοιμασμένος με το αδιάβροχο σου και τη χοντρή σου τη μπλουζίτσα από πάνω δε σε νοιάζει τίποτα, μη σου πω το διασκεδάζεις κιολας singing in the rain.
Είναι ένα τραγούδι που λέει "σ' αυτό το τρίο έπιασε κρύο, έπιασε κρύο, καιρός για δυο". Και όπως ξεκαθαρίζεις τι ρουχα θα κρατήσεις και τι θα ανεβάσεις στο πατάρι, έτσι θα ξεκαθαρήσεις και τους ανθρώπους που θες για τα κρύα. Αυτούς που όταν σε πιάσει κρυολόγημα θα έρθουν σπίτι σου να σε ξεχέσουν που αυτοί σου έλεγαν να βάλεις ενα κασκόλ, αλλά θα σου κάνουν και μια σούπα που δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου. Δεν είναι κακό να υπάρχουν γύρω σου άνθρωποι που δε μπορείς να βασιστείς και να τους έχεις μόνο για το καλοκαίρι, αρκεί να το ξέρεις.
Προμηνύεται δύσκολος χειμώνας, με κουβέρτες, επιτραπέζια και σούπες...


armia συγνώμη για το ξενέρωμα... αλλά ρε πουλάκι μου ψοφήσαμε απ' το κρύο

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

City Bike

Μέρα χωρίς αυτοκίνητο σήμερα. Σήμερα στην Αθήνα δεν γιορτάζει όμως το Μετρό.
Στη Θεσσαλονίκη τα λεωφορεία είναι δωρεάν μόνο 5 με 9 το απόγευμα που θα γίνονται οι εκδηλώσεις. Γιατί το λεωφορείο το παίρνεις μόνο για το πανηγύρι, όχι για να πας το πρωί στη δουλεία σου. Αν και στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν το πρωί, πίνουν καφέδες στη Νίκης και είναι γραφικοί γιατί στο τιμόνι του αυτοκινήτου τους δεν έχει βαθούλωμα στην κόρνα.
Για τον Βόλο δεν το συζητάμε καν για δωρεάν μεταφορές και εκδηλώσεις...
Σήμερα θα βγουν να μας πουν να πάρουμε ποδήλατα και να χρησιμοποιούμε το Μετρό. Για τα υβριδικά που πάλι αυτοκίνητα είναι ξέρουν να κάνουν ελαφρύνσεις και φοροαπαλλαγές, για να πάρεις όμως ποδήλατο που είναι "πράσινο" θα πληρώσεις Φ.Π.Α. γιατί είναι πολυτέλεια...
Αύριο θα πάρω πάλι το ποδήλατο να πάω σχολή. Θα φάω βρήσιμο από τους οδηγούς γιατί δεν μπορώ να πάω με 80 στη πόλη και τους εμποδίζω, θα φάω και την εξάτμιση στη μάπα αλλά θα δεν θα επιβαρύνω την ατμόσφαιρα, αφού το κάνουν τα "τσιμέντα" για μένα.
Τέλος πάντων, δεν κάνει να τσατίζομαι, κάνω ρυτίδες έκφρασης. Και στην τελικοί αυτοί είναι χοντροί με κυτταρίτιδα, ενώ εγω... δες ποδαράκι, Κουρνίκοβα!

Άσχετο: το ξέρω αλλά κάπου πρέπει να το πω. Σας παραθέτω απόσπασμα από ποίημα μιας συμπολίτισσας μου που το απήγγειλε η ίδια κατά τους εορτασμούς της γενέθλιας μέρας της Περαίας, που παίζει να είναι και συνομηλικες...
"Περαία, Περαία, είσαι τόσο ωραία..."

η φωτό είναι του
lostmodern

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Όπως μυστικά και ήσυχα...

Κάθε φορά που ένας ογκόλιθος εμποδίζει τον δρόμο μου, κάθε φορά που χάνω κάθε ελπίδα να τα καταφέρω, ο φύλακας άγγελος μου εμφανίζεται και κάνει τα πάντα να αλλάζουν.
Δεν χρειάζεται καν να του απευθυνθω, είναι εκεί πάντα να με περιφρουρεί. Να με παρακολουθεί με τόση διακριτικότητα που πάντα ξεχνάω πως είναι εκεί και ξαφνιάζομαι όταν βλέπω τα μαγικά του.
Τον είχα γνωρίσει μια φορά, όταν ήμουν πολύ μικρή. Από τότε θα έχει αλλάξει, κι εγώ ακόμα περισσότερο. Μπορεί να προσπεράσουμε ο ένας τον άλλο στο δρόμο και να μην το καταλάβουμε. Κάποια στιγμή πρόσφατα άκουσα κάποιον να φωνάξει το όνομα του και κάποιος αποκρίθηκε, αλλά δεν πρόλαβα να δω.
Να πω την αλήθεια ντρέπομαι να τον δω. Αυτός ο άνθρωπος με έχει ξελασπώσει σε τόσο ξεφτύλα καταστάσεις, αλλά τόσο "μυστικά και ήσυχα"... μη μου ταράξει τους κύκλους με τη παρουσία του. Αλήθεια ντρέπομαι, δεν ξέρω αν το αξίζω.
Θέλω πάντως κάποια στιγμή, που θα έχει περάσει λίγος χρόνος, που θα έχω αποδείξει κι εγώ στον εαυτό μου πως το αξίζω, θα πάω και θα του πω ένα μεγάλο "ευχαριστώ".

Info: Η π έφυγε απ' το σπίτι, σήμερα έδινα αλλά κοιμήθηκα, το είπα στη μαμα και με πήρε μέχρι και η γιαγιά μου να μου πει να μη το σκέφτομαι (αλήθεια, δεν το σκέφτομαι).
Ε ναι λοιπον... i'm that predictable

photo by dhammza